شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم

                                خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

  خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم

                               در این تنهایی مطلق،که می بندد به زنجیرم

  و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

                                 و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد

  چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟

                               چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟