ما خدا را گم میکنیم...

در حالی که او در کنار نفسهای ما جریان دارد...
خدا اغلب در شادیهای ما سهیم نیست...

تا به حال چند بار خوشی هایت را ارام و بی بهانه به او گفته ای؟؟
تا به حال به او گفته ای که چه قدر خوشبختی؟؟

که چه قدر همه چیز خوب است؟؟که چه خوب که او هست؟؟

...خدا همراه همیشگیه سختی ها و خستگی های ماست!

زمانی که خسته و درمانده به طرفش میرویم ،خیال میکنیم تنها زمانی که به خواسته ی خود برسیم او ما را دیده و حس کرده
اما ... گاهی بی پاسخ گذاشتن برخی از خواسته های ما نشانگر لطف بی اندازه ی او به ماست