مکن اندیشه که دوستت بی وفا نیست

هزاران سال بگذرد از تو جدا نیست

دلم در فکر دیدارت مدام است

که بی تو زنده گی بر من حرام است

من نباشم دنیا یک من کم دارد.

اماتو که نباشی من یک دنیا کم دارم.

دلم می گیرد از هر چه هست

دلتنگ می شوم به هر چه نیست

چه خوب می شد

نبود هر چه هست

بود هر چه نیست

دلتنگی هایم را جایی،جا گذاشته ام

کجا نمی دانم؟

فقط دلم دل دل می کند...خسته ست و افسرده

این روزها...بی خیال...

فقط سرم درد می کند...خسته ست و افسرده

تب می کند نگاه...می سوزد این دلم

قلبم چه بی کس است

دنیا...

همین بس است...

دودی که از دهانم بیرون می آید...

دود سیگار نیست...

قلبم سوخته...

دود می کنه...

آنقدر ترا محبت بدهم که همه عاشقان ز دیدنش حسادت کنند،

با تو چنان شفقت کنم که دوست و دشمن با ما رقابت کنند،

میبرم ترا به آسمان تا ماه و ستاره ز دیدنت حیرت کنند،

چــــقـدر "سنـــگـیـن " اســتــــ !

تـکلـــیـف ِ زنـــــدگــی ،

بـــی تـــــو . . . !!

عمیق ترین درد زنده گی مردن نیست

 بلکه پنهان کردن قلبی است که به بد ترین حالت شکسته باشد

خسته ام از روزهایی که گذشت و از آینده ی مبهمی که پیش رو دارم….

ولی دلیل تنهاییم را

تازه فهمیدم

وقتی محبت کردم و تنها شدم،

وقتی دوست داشتم و تنها ماندم…

دانستم;

باید تنها شد و تنها ماند تا خدا را فهمید

شاید دوری من برای تو معنای نداشته باشد,


اما دوری تو برای من مانند جدا نمودن ماهی از اب است,


پس دریای من باش تا همیشه با هم باشیم