ما نه آنیم که در بازی تکراری این چرخ و فلک

هر که از دیـــده مان رفت ز خــــــاطر بـــبریم

یا که چون فصل خزان آمد وگل رفت به خواب

دل به عشـــــــــق دگری داده از آنــجا برویم

وسعت دیده ما خــــــــاک قدم های تـــو بود

خاک زیر قـــــدمت را به دو دنــــــــیا نــدهیم