آدم هـا می آینـد...زنـدگی می کننـد... می میـرنـد و می رونـد...امـا فـاجعـه ی زنـدگی تــو... آن هـنگـام آغـاز می شـود کـه آدمی می رود امــا نـمی میـرد... مـی مـــانــد
و نبـودنـش در بـودن تـو چنـان تـه نـشیـن می شـود کـه تـــو می میـری در حالـی کـه زنــده ای...